Marcin Otorowski - strona domowa

niedziela, 14.03.2010, 12:21

Czy ktokolwiek wziąłby udział w akcji, którą można opisać następująco:

1. nagrodą jest bon do McDonald’s na 50zł lub doładowanie komórki za 20zł,
2. nagrodę wygra tylko jedna osoba,
3. losowanie nagród odbędzie się za 10 lat (w 2020),
4. organizator ma prawo zakończyć konkurs bez ogłaszania zwycięzcy i podawania przyczyny odwołania,
5. warunkiem udziału w konkursie jest wysyłanie fałszywych informacji oraz wypełnienie testu IQ,
6. udział w konkursie wymaga wpłacenia 150% wartości ewentualnej wygranej?

Brzmi absurdalnie? A jednak są ludzie, którzy się na to nabierają. Oto parę świeżych wpisów ze Śledzika:

Jak nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o pieniądze. Proceder polega na zwabieniu owieczki na stronę, gdzie kuszona jest hasłami:

• “Doładuj swój telefon za darmo!”,
• “Wpisz poniżej swój numer telefonu i wybierz sieć, aby zgarnąć doładowanie telefonu o 20zł!”,
• “Jako jedyny rozdajemy doładowania za darmo”,
• i tak dalej

W każdym przypadku są dwa kroki do otrzymania doładowania – pierwszym (zamaskowanym) jest wysłanie wiadomości na Śledzika, o treści takiej jak na obrazku wyżej. Jest to proces półautomatyczny – użytkownik klika przycisk doładowania, a wiadomość pojawia się na Śledziku po kliknięciu OK. Oczywiście, jej treść nie wymaga komentarza, ponieważ jest zwyczajnie nieprawdziwa, służy jedynie do zwabienia kolejnych “owieczek” i nakręcania biznesu.

Krokiem drugim w procesie “doładowania” jest wypełnienie testu IQ, która to czynność nabija konto właściciela serwisu przez system poleceń. Po wypełnieniu testu standardowo konieczne jest uiszczenie opłaty SMSem, koszt to 25 zł + VAT. Potem pozostaje tylko czekać na odbiór nagrody…. A ten prędko nie nadejdzie – oto, co mówi regulamin:

3. Serwis nie odpowiada za złe rozumowanie regulaminu bądź za wykorzystywanie strony sprzecznie z prawem.
4. Aby zakwalifikować się do konkursu użytkownik powinien wysłać wiadomość na śledzika klikając button “WYŚLIJ” na naszej stronie oraz wypełnić TEST IQ (z linku http://www.iq-test.pl/#333147), lecz żadna z tych czynności NIE gwarantuje uczestnikowi WYGRANIA doładowania!
5. Wyłonienie zwycięzcy i wydanie nagród będzie miało miejsce 1.01.2020r.
…

9. Administrator ma prawo zakończyć konkurs w każdej chwili, bez podania przyczyny i wyłonienia zwyciezcy.

Punkt czwarty, piąty i dziewiąty po prostu rozbrajają. Podsumowując, uczestnik konkursu wydał ponad 30 zł, licząc na wylosowanie nagrody o wartości 20zł w losowaniu, które nigdy nie nastąpi. Życzę powodzenia i satysfakcji z zaśmiecania Śledzika :)

P.S. Wydaje mi się, że nikt o zdrowym podejściu do internetu i wszelakich podejrzanych konkursów nie nabierze się na takie oszustwo, a Ci, którzy się dali oszukać dostaną zasłużoną, choć brutalną nauczkę na przyszłość. Dlatego też post ten nie jest przestrogą, co raczej zwróceniem uwagi na pomysłowość w nieetycznym zarabianiu pieniędzy (tak ze strony serwisu z testami IQ jak i strony oferującej “doładowania”)

skomentujtagi wpisu: nasza-klasa, ściema, śledzik
brak komentarzy

poniedziałek, 22.02.2010, 12:07

Dziś ogłoszono laureatów brytyjskich nagród filmowych BAFTA za rok 2010. Szeroko reklamowany, kasowy hit “Avatar” zdobył dwie nagrody w kategorii “najlepsze efekty specjalne” oraz “najlepsza scenografia”. Wynik ten trudno jednak uznać za zadowalający, skoro konkurencyjny “The Hurt Locker” (nawiasem mówiąc, wyreżyserowany przez byłą żonę Jamesa Camerona – reżysera “Avatara”) zdobył nagrody w trzech kategoriach, w tym w najbardziej prestiżowej “najlepszy film”.

Większość tytułów newsów o tym wydarzeniu filmowych zdaje się krzyczeć: “porażka Avatara”, “Avatar zawodzi” itp. Jest to prawda tylko po części – prawdziwym wyzwaniem dla obu filmów będzie rozdanie najbardziej prestiżowych nagród filmowych – tzw. Oscarów. W tym kontekście warto przywołać przykład innego filmu Jamesa Camerona – “Titanica” – który w 1997 roku zdobył 11 statuetek (dotychczasow rekord), wcześniej nie zdobywając ŻADNEJ nagrody w brytyjskim BAFTA (10 nominacji, 0 wygranych).

Z lekkim przymrużeniem oka trudno się jednak dziwić niewielkiej ilości zdobytych przez Avatara wyróżnień w Wielkiej Brytanii – “Titanic” opowiadał przecież o potwornej katastrofie brytyjskiego parowca, należącego do brytyjskiego przewoźnika White Star Line, kapitan i projektant statku byli Anglikami, a para pozytywnych bohaterów Amerykanami, jeden z “czarnych charakterów” – Spicer Lovejoy – również był Anglikiem, a większość błędnych decyzji podjęła właśnie “brytyjska” część załogi :)

P.S. Pełna lista nominowanych oraz zwycięzców tegorocznych BAFTA jest tutaj: http://www.chiff.com/art/movies/bafta-awards.htm

Dopisek (12 marca 2010)
A jednak, Avatar poległ także i na Oscarach, nie wygrywając w kategorii “Najlepszy film”, oraz przegrywając w pięciu innych. Na konto produkcji wpadły tylko trzy statuetki. Zwycięzcą bezapelacyjnym został… “The Hurt Locker”.

skomentujtagi wpisu: avatar, bafta, oscary, titanic
brak komentarzy

sobota, 13.02.2010, 12:23

W środę oficjalnie rozpocząłem ferie 2010 – przede mną tydzień nabierania sił na kolejny – mam nadzieję nie tak ciężki jak poprzedni – semestr. Podwójna sesja w tym roku trochę dała mi się we znaki, choć obiektywnie muszę przyznać, że znacznie więcej czasu poświęciłem na zaliczanie przedmiotów na WIMiM. Tak czy inaczej, średnie śródsemestralne (5.0 WNEiZ, 4.81 WIMiM) w obecnych warunkach uważam za więcej niż bardzo dobre – ferie będą naprawdę zasłużonym odpoczynkiem.

skomentujtagi wpisu: ferie, studia, zut
brak komentarzy

sobota, 13.02.2010, 12:22

Nie tak całkiem dawno temu pisałem o przesiadce z Konnekta na Mirandę (oba to programy z grupy tak zwanych komunikatorów Instant messaging). Nie minęło wiele czasu, a przesiadłem się na kolejny program, o krótkiej i dziwnej nazwie: WTW. Po kilku miesiącach użytkowania mogę podzielić się swoimi wrażeniami:

WTW stanowi idealne połączenie Mirandy (estetyczny, rozwijany, wieloprotokołowy*), Konnekta (funkcjonalny, lekki) i GG8 (obsługa nowych “ficzerów” – długich numerów, avatarów, nowych stanów itp.), a przy tym jest darmowy, nie wyświetla irytujących reklam i robi dokładnie to do czego jest przeznaczony – służy do rozmowy. Oznacza to, że nie pozwala na oglądanie TV, słuchanie radia**, grę w kółko i krzyżyk, pobieranie RSS, robienie kawy ani milion innych rzeczy, które nie mają nic wspólnego z rozmową, a jedynie zabierają kolejne zasoby komputera. W menedżerze procesów program zajmuje jedynie 14MB pamięci (przy kilku otwartych zakładkach rozmowy).

WTW nie jest dla każdego – zainstalowana kopia wymaga poświęcenia paru godzin na konfigurację i dostosowanie do potrzeb, ale potem spłaca to prostotą, szybkością działania i estetycznym, minimalistycznym interfejsem, dobrze integrującym się z systemem (screen). Polecam! Więcej informacji na k2t.eu/wtw.

* – na razie obsługuje jedynie GG, tlen.pl i XMPP (Jabber)
** – ale niektóre rzeczy można dodać za pomocą pluginów

skomentujtagi wpisu: gadu-gadu, im, komunikator, wtw
brak komentarzy

środa, 27.01.2010, 12:14

Ostatnio zdarza mi się bardzo często narzekać na systemy stypendiów na uczelniach. Weźmy za przykład takie stypendium na kierunkach zamawianych (przysługuje ono w wysokości 1000 zł miesięcznie dla ok 75% studentów). Nie przesadziłem z tym odsetkiem pomimo, że formalnie stypendium przysługuje jedynie połowie przyjętych. Problem w tym, że “połowę” oblicza się z całej listy. Od prawie 100 nazwisk na liście przyjętych odjąć należy tych, którzy w ogóle nie zjawili się ani razu na studiach, nie przysługuje im stypendium lub zwyczajnie odpadli. Łącznie jest więc niecałe 60 osób, z których 45 osób ma stypendium. W ten sposób 75% przyjętych studentów dostaje po 1000 zł miesięcznie.

Za co są te pieniądze? W zasadzie za nic. Wystarczy jedynie być na magicznej liście 75% najlepszych (wg punktów z rekrutacji) studentów. Spełnienie tego warunku oznacza, że w miesięcznych ratach przez pierwsze 5 miesięcy na koncie uzbiera się 5 000 zł. Teraz to można w ogóle zrezygnować z przychodzenia na studia, gdyż jeśli nie przejdzie się na następny semestr, to stypendium zwracać…. nie trzeba. Czyli mówimy o kasie za friko :) A że przejście na kolejny semestr specjalnie skomplikowane nie jest (wystarczy zaliczyć ok. 4 przedmiotów z ośmiu – ta liczba nie jest wcale jakaś wygórowana) to po kolejnych 5 miesiącach na koncie będzie już 10 000 zł. Miło :)

Celem istnienia stypendiów zamawianych na kierunkach technicznych (jak Mechatronika) jest zachęcenie absolwentów szkół średnich do studiowania na politechnikach, a nie na uczelniach humanistycznych i ekonomicznych. Efektywność tego rozwiązania jest jednak dyskusyjna. Jeżeli ktoś czuje powołanie i siły do studiowania kierunku technicznego, to na studia i tak przyjdzie. Jeśli ktoś nie czuje takiej potrzeby, ale zachęci go kasa to przyjdzie, zabierze “wypłatę” i odpadnie szybciej niż się go zdąży zobaczyć na wykładzie. A że przesiew jest duży (szacunkowo, po pierwszym roku zostanie może z 30-40% studentów) to proste mnożenie pozwala uświadomić sobie, ile pieniędzy zostanie wyrzucone w błoto (tym bardziej, że w zauważalnej liczbie przesiew nie polega na tym, że student próbuje i mu nie wychodzi, tylko raczej na tym, że student dostaje stypendium i więcej nikt go na oczy nie widzi). Brak konieczności zwrotu stypendium powoduje zaś, że motywacja do zaliczenia wbrew wszelkim przeciwnościom losu następnego semestru nie jest tak duża, jak być powinna.

Wracając do szlachetnego celu stypendiów zamawianych – forma realizacji totalnie nie idzie w parze z ideami. Stypendium przysługuje tylko studentom, którzy wybrali się po raz pierwszy w życiu na swoje pierwsze studia. Na moim przykładzie oznacza to, że studiując na dwóch kierunkach (pierwszy to Informatyka i Ekonometria na US), na kierunku zamawianym stypendium mi nie przysługuje. Uważam, że jeśli ktoś idzie na drugi kierunek, to po pierwsze wie po co tam idzie, po drugie nauczył się już studiować, po trzecie umie zarządzać swoim czasem co daje gwarancję, że nie odpadnie szybko. Dlaczego więc osoba taka nie ma szans na stypendium, a ktoś, kto dostał kasę i tyle go widzieli ma? Nie potrafię powiedzieć. Znacznie bardziej sprawiedliwym rozwiązaniem byłoby wprowadzenie konieczności zwrotu pobieranego stypendium w przypadku np. niezaliczenia semestru/roku, ale za to niech możliwość ubiegania się o nie mają wszyscy. Być może to drastyczne rozwiązanie, ale na pewno bardziej sprawiedliwe niż obecna sytuacja.

Nie odbieram oczywiście moralnego prawa wszystkich pierwszoroczniaków do ich stypendium – zapracowali na nie uczciwie swoimi punktami z rekrutacji. Tym bardziej nieciekawa wydaje mi się sytuacja kilkudziesięciu studentów Wydziału Matematyczno – Fizycznego Uniwersytetu Szczecińskiego, którzy dostali się na kierunki zamawiane a pieniedzy…. nie dostali. Rektor Uniwersytetu ostatnio tłumaczył w mediach przyczyny tego stanu rzeczy – ja nie wnikam w sprawy organizacyjne, ale faktem jest, że na wyrównanie stypendium, studenci US mogą liczyć jak wiatr powieje, tj, może w lutym. Ależ bałagan się porobił, naprawdę współczuję im.

Na koniec zostawiłem sobie ostatnią, bardzo palącą sprawę stypendialną. Przez ostatnie 4 lata corocznie otrzymywałem stypendium naukowe na WNEiZ. Co roku stawki te były zazwyczaj minimalnie większe niż w roku poprzednim (zazwyczaj o kilkanaście złotych). W tym roku nic nie zapowiadało rewolucyjnych zmian. Ze średnią w przedziale 4,7-4,8 otrzymywałem miesięcznie 550 zł. W połowie stycznia na Wydziale pojawiły się ogłoszenia o redukcji poziomu stypendium naukowego. Okazało się, że źle przeliczono ilość uprawnionych do otrzymania stypendium studentów, przez co otrzymywaliśmy stypendia w zawyżonych ratach. W ramach “wyrównania” przez kolejne 6 miesięcy otrzymywać będziemy niższe kwoty tak, by sumarycznie ilość pieniędzy się zgadzała. Przygotowałem małą tabelkę, pokazującą skalę zmian:

Co z tego wynika? Stypendia za średnie w granicach ok. 4,5 obcięto prawie o 41%, podczas gdy stypendium najniższe o 18%. Znając stawkę w pierwszych czterech miesiącach i w ostatnich sześciu można łatwo wyznaczyć, ile naprawdę miało wynosić stypendium. Co się okazuje? W stosunku do zeszłego roku za średnią 4.5 dostaje się 14% mniej, podczas gdy za średnią 4.2 … 0,9% mniej. Najwięcej na obcięciu stawek stracili więc studenci z niezłymi średnimi w granicach 4.5 – 4.6. W obecnej chwili, student ze średnią 4,59 dostaje jedynie 65 zł więcej niż ktoś, ze średnią 4.2. To są naprawdę śmieszne pieniądze i potrafi to bardzo zdemotywować. Szczególnie boli, że taka sytuacja wynika nie z winy nas – studentów, ale raczej z machiny biurokratycznej i niedopatrzeń osób, zajmujących się wypłatą i obliczaniem stypendiów. A już to, że taka pomyłka zdarzyła się na wydziale EKONOMICZNYM woła o małą pomstę do nieba.

Na oficjalnej decyzji napisano jedynie:

“(…) Na niniejsze postanowienie nie przysługuje zażalenie. (…)”

Więcej na temat (także wypowiedzi studentów) w wątku na forum WNEiZ: http://www.wneiz.pl/forum/read.php?1,7959,7962

skomentujtagi wpisu: studia, stypendia zamawiane, wneiz, zut
brak komentarzy

poniedziałek, 12.10.2009, 12:25

Wyobraź sobie grę, w której typujesz 10 liczb z przedziału 1-70. Następnie w wyniku losowania maszyna wybiera 10 z 70 numerów. Jakie jest prawdopodobieństwo, że nie trafisz żadnej z wylosowanych liczb?

Na pierwszy rzut oka, powinno być ono dość spore, ponieważ mamy aż 60 liczb niewygrywających i tylko 10 wygrywających – przewaga tych pierwszych jest znaczna. Czy tak jest w rzeczywistości? Nie do końca. 10 z 70 liczb można skreślić na 396704524216 sposobów (liczone jako 70!/(10!*60!) – czyli kombinacja 10 elementowa 70-elementowego zbioru). Kuponów, na których nic nie trafiliśmy będzie 75394027566 (liczone analogicznie 60!/(10!*50!)). Po prostym podzieleniu mniejszej liczby przez większą otrzymujemy wynik: szansa na trafienie niczego wynosi jedynie 19%. I tak pozornie łatwa do ogarnięcia gra okazuje się być znacznie bardziej wymagającą :)

Wspomniane przeze mnie liczby nie są przypadkowe. Takimi parametrami cechuje się gra liczbowa Keno, a wariant z 10 skreśleniami to tylko jeden z wielu, jakie można uzyskać. W moim nowym artykule rozprawiam się z szansami wygranej w Keno, analizuję przewagę Totalizatora Sportowego nad graczem oraz zastanawiam się, która ze strategii minimalizuje straty. Wszystko to pod tym adresem:
http://marcinotorowski.com/publicystyka/analiza-prawdopodobienstwa-wygranej-w-keno/

skomentujtagi wpisu: gra, keno, lotto, rachunek prawdopodobieństwa, statystyka
brak komentarzy

środa, 30.09.2009, 12:26

W zeszłym roku napisałem artykuł, pokazujący statystyczne prawidłowości i szanse wygranej w Dużego Lotka. Ostatnio temat DL jest bardzo modny, głównie za sprawą (zdaje się) rekordowej kumulacji 40 milionów złotych. Wykorzystując doświadczenia z tamtego artykułu, pokusiłem o obliczenie, ile w ciągu kilku dni na jednej grze zarobił Totalizator Sportowy.

Z archiwum wygranych wynika, że w losowaniu stwierdzono następujące wygrane:

Prosta suma iloczynów pozwala stwierdzić, że Totalizator w ramach nagród wypłacił prawie 61 milionów złotych. Większość tej kwoty trafi do graczy, część zostanie odprowadzona w formie podatku (10% od wygranej). To dość sporo pieniędzy, policzmy więc, ile mamy przychodów:

Statystycznie, “trójka” pada raz na ok. 57 zakładów, czwórka raz na ok. 1034 zakłady, piątka raz na ok. 54 264 zakładów, a szóstka raz na 13 983 816. Najwięcej wygranych stanowią trójki, tak więc one są najbardziej wiarygodne w obliczeniach. Mnożąc znaną z tabelki ilość wygranych “trójek” przez liczbę zakładów, które statystycznie trzeba zawrzeć, aby wygrać “trójkę”, można obliczyć, że zawarto ok. 38 891 889 zakładów (statystycznie, z takiej liczby zawartych zakładów powinno paść 685 664 “trójek”, 37 628 “czwórek”, 717 “piątek” i 3 “szóstki”, co jest dość zbieżne z osiągniętymi w rzeczywistości wynikami). Jeden zakład kosztuje 2 zł, a więc łączne przychody z kuponów to 2 * 38 891 889 = 77 783 778 zł. Jak na dłoni widać, że Totalizator zarobił w ciągu 2-3 dni na Dużym Lotku ok. 16 milionów złotych, czyli kilkukrotnie więcej, niż gracze, którzy trafili szczęśliwą szóstkę :)

Więcej na temat szans gry w Dużego Lotka w moim artykule:
http://www.marcinotorowski.com/download/Podatek_od_ludzi_slabych_w_matematyce.pdf

skomentujtagi wpisu: gra, kumulacja, lotto, rachunek prawdopodobieństwa, statystyka
brak komentarzy

środa, 23.09.2009, 12:17

Dziś otrzymałem list polecony, informujący o pozytywnym wyniku rekrutacji na studia. W ramach drugiego kierunku, od najbliższego semestru będę studiował Mechatronikę na Zachodniopomorskim Uniwersytecie Technologicznym w Szczecinie.

Jest to niewątpliwie powód do radości, choć byłby on znacznie większy, gdyby nie jeden tyci szczegół. Mechatronika na ZUT jest nowootwartym kierunkiem, jednym z tzw. “kierunków zamawianych”. Aby “zwabić” studentów na kierunek, na którego absolwentów jest duże zapotrzebowanie na rynku pracy, tym, którzy po raz pierwszy podejmą na nim studia (pod warunkiem posiadania nie za niskiej liczby punktów w rekrutacji) przysługuje stypendium w wysokości 1000 zł miesięcznie. Ja się na nie z oczywistej przyczyny nie łapię, gdyż zupełnym przypadkiem studia zacząłem 4 lata temu. Pozostaje mi tylko nadzieja na stypendium naukowe na ZUT.

skomentujtagi wpisu: studia, zut
brak komentarzy

poniedziałek, 21.09.2009, 12:09

Ostatnio trafiłem na nieistniejącą stronę, istniejącą tylko w celu reklamy zarejestrowanej domeny. Zainteresował mnie jeden link reklamowy, pod którym miałem się dowiedzieć, jak w prosty sposób zarobić 300€ dziennie. Ponieważ z natury jestem podejrzliwy, a cała sprawa z daleka miała wydźwięk gry w kasynie, postanowiłem przyjrzeć się bliżej tej ofercie (jej pełny, oryginalny tekst na stronie gigakasa.pl). No cóż, matematyki i rachunku prawdopodobieństwa nie da się oszukać. Ale zacznijmy od początku….

W skrócie

“Całkowicie ZA DARMO, poznasz i WYPRÓBUJESZ metodę, dzięki której w przeciagu kilku najbliższych dni zrezygnujesz ze swojej normalnej pracy, gwarantowane!” /ze strony gigakasa.pl/

Autor witryny wyjaśnia, że zna świetny sposób na zarabianie pieniędzy w kasynie. Pierwsze akapity długiego opisu na stronie nie wyjaśniają wprost, na czym polega ten magiczny sposób. Dopiero lektura dalszej części pozwala upewnić się, że chodzi o zarabianie na sieciowej, wirtualnej ruletce (wirtualny jest tylko krupier i sama ruletka, pieniądze są jak najbardziej realne).

Autor pisze, że zarabiać można nie inwestując nawet złotówki, a metoda ta jest tak prosta i genialna, że pozwoli zarobić każdemu dużą ilość pieniędzy bez ruszania się z domu. Co lepsze, ten sekretny sposób jest przekazany za darmo, a jedyną zapłatą dla autora ma być 10% prowizji z pierwszych 10 000€, które się zarobi. Brzmi nieźle, prawda?

O tym jak jest naprawdę w moim artykule pt. “GigaŚciema.pl”
http://www.otorowski.com/publicystyka/inne/gigasciema-pl

skomentujtagi wpisu: kasyno, ruletka, ściema
brak komentarzy

środa, 11.02.2009, 19:35

Znalazłem stronę, reklamującą pewien program do zwiększania szans gry w gry liczbowe Lotto. Fragment opisu programu:

Należy zdać sobie sprawę, że statystyczny rozkład losowanych liczb jest identyczny jedynie w dłuższym okresie czasu. Analiza wyników losowań z kilku ostatnich dni lub tygodni pokazuje, że pewne kulki wypadają częściej od innych. Ponadto niektórym liczbom, ponieważ nie były przez dłuższy czas losowane, można przypisać większe prawdopodobieństwo wytypowania przez maszyny losujące. SmartLotto to autorski program efektywnie wykorzystujący tą prawidłowość. Istotą systemu jest wielopoziomowa analiza matematyczno-statystyczna. Na tej podstawie aplikacja wskazuje kulki o wysokich możliwościach wylosowania.

Ten krótki fragment zawiera dwa oczywiste nadużycia, które w moim odczuciu od razu dyskwalifikują go jako wprowadzający w błąd. Rażącym nadużyciem jest powiązanie skuteczności programu z faktem, że w krótkim okresie czasu rozkład losowanych liczb nie jest równomierny. Nie widzę absolutnie żadnego związku pomiędzy losowaniami z przeszłości, a przewidywaniem wyników w kolejnych losowaniach – to oznacza, że nawet jeśli jakaś liczba padała częściej w ostatnim okresie, to nie można na tej podstawie stwierdzić, że padnie w następnym losowaniu. Drugim – jeszcze poważniejszym nadużyciem – jest stwierdzenie, że liczby, które nie były dawno losowane mają większe prawdopodobieństwo wypadnięcia. Jest to matematyczna bzdura, każde losowanie jest niezależne, i tylko przypadkiem można nazwać to, że liczba X nie padła od Y losowań. Nie daje to podstaw do przyjęcia, że ma ona jakkolwiek większe szanse wypadnięcia niż liczba Z, która padła ostatnio.

Firmę, która tak reklamuje swój program omijałbym szerokim łukiem.

Na temat gry w Dużego Lotka napisałem artykuł, którego lekturę serdecznie polecam:
http://www.otorowski.com/download/Podatek_od_ludzi_slabych_w_matematyce.pdf

P.S. Ciekawostką nazwałbym fakt zwrotu pieniędzy w przypadku braku efektów działania programu. Otóż, jeśli w ciągu trzech miesięcy stopa zwrotu z inwestycji wyniesie mniej niż 50% (czyli wygrane będą stanowić mniej niż 150% zainwestowanej kwoty) wówczas producent programu zwraca pieniądze za program. Jednakże w dokumencie, zwanym “licencją” nadmienione jest, że aby być uprawnionym do otrzymania zwrotu pieniędzy należy grać w każdym losowaniu (3 razy w tygodniu) dokładnie tymi liczbami, jakie wskazał program, w okresie 3 miesięcy od daty kupna programu. I tutaj zaczynają się schody. Po pierwsze, trzeba grać już przy pierwszej okazji, jaka nadarza się od kupna programu, a grać trzeba ciągle przez następne trzy miesiące. Jedynym sposobem na udowodnienie, że grało się przez ten okres ciągle (i to wg. sugestii programu) jest oczywiście przedstawienie oryginalnych kuponów, wydrukowanych na drukarce w kolekturze. Pierwszy problem jest więc natury logistycznej – istnieje konieczność kolekcjonowania zbędnych papierków (a po 3 miesiącach zbierze się ich nie mniej niż 39). Problem numer 2: przy odbieraniu nagrody pieniężnej, kolektura wydaje pieniądze, ale odbiera kupon. Jeśli więc w tym okresie zrealizujemy którąkolwiek z wygranych – możliwość reklamacji przepada. Jeśli na przykład trafiliśmy trójkę i zdecydujemy się ją wypłacić, to kupon zabierze kolektura, a my nie będziemy w stanie udowodnić gry wg. sugestii programu. Ktoś by powiedział, że można zbierać kupony przez 3 miesiące, a gdy nagroda w wysokości 150% wartości nie padnie, to wówczas wystąpić o reklamację. Zgodnie z regulaminem Dużego Lotka (paragraf 22) na odebranie nagród są jedynie 2 miesiące – oznacza to, że czekanie z kuponami na reklamację niemal na pewno wykluczy możliwość odebrania nagród, które w tym okresie udało się wygrać.

W Dużym Lotku raz na 56 zakładów pada “trójka”. Grając jeden zakład na losowanie, w ciągu trzech miesięcy zagralibyśmy ok. 40 razy. Wartością oczekiwaną łącznej wygranej w ciągu tych trzech miesięcy będzie liczba nieco mniejsza niż 16zł (stawka za trafienie stopnia IV). O ile więc warunki reklamacji wydają się korzystne dla klienta, o tyle konieczne do spełnienia formalności (kolekcjonowanie kuponów i brak możliwości wypłat ewentualnych wygranych w tym czasie) są kruczkami, które skutecznie powinny niwelować ryzyko reklamacji do zera.

skomentuj
komentarzy: 2